Namaste!

Zaterdag (31 juli) vertrokken we om 6.15uur omdat we met de bus naar een rivier werden gebracht waar we gingen raften. Even voor alle duidelijk: dit hoorde nog bij ons programma, niet dat jullie allemaal denken dat ik zelf op het belachelijke idee ben gekomen om in zo'n boot te stappen. De reis er naartoe werd natuurlijk weer een grote dollemansrit. Ik was doodmoe, maar de rijstijl van de chauffeur hield me klaarwakker. Maar na ongeveer 3 uur kwamen we - geheel tegen mijn verwachting in - levend aan op de plaats van bestemming. Toen we uitgestapt waren, wilde ik de eerst volgende bus weer terug nemen. Het water ging vreselijk tekeer! Eenmaal in de boot was het best fun, ook al sloegen we bij elke golf bijna over de kop. Ik was blij toen we eenmaal (ZEIKNAT) aankwamen. Terug naar Kathmandu moesten we terug met local transportation (heen waren we met tourist bus). Toen de bus eindelijk kwam aanrijden, bleek het dat ie vol was. Geen probleem. We gooien de toeristen gewoon op het dak. Dat was echt geweldig. We zaten middenin de bergen en het weer en het uitzicht waren prachtig. De pret was alleen van korte duur, want in het eerst volgende dorpje kwam meneer de politie roet in het eten gooien: 'Why do you sit on the roof?' Ja, dat wist ik eigenlijk ook niet. Van hem moesten we helaas in de bus gaan zitten. Regels in het verkeer gelden hier niet, maar als wij een keer lol hebben gelden ze ineens wel. De rit in de bus was vreselijk. De eerste tijd moesten we staan omdat het vol was. Later zat ik naast een rare Nepalees die alleen maar zei dat ie van me hield en komkommers en bananen op me tas ging gooien. Ik wist niet wat ik er mee aan moest. Ik was blij toen we na 5 uur eindelijk terug in Kathmandu waren.

Natuurlijk hebben we ook nog wat serieuze dingen gedaan. Zondag hebben we een weeshuis bezocht waar kinderen verblijven wiens ouders in de gevangenis zitten. De leiding wilde voor elk kind een schrift en een pen, maar wij zijn de beroerdste niet dus gaven wij elk kind een pakketje schriften en doosje pennen. Ze waren er zo blij mee! De kinderen zeiden de hele tijd ' Thank you Miss'. Dat was echt zo lief, nog nooit zoveel blije kinderen bij elkaar gezien. En dat alleen met een schrift en een pen.

Maandagochtend zijn we met Rajesh (huisvader) gaan 'winkelen' voor de twee andere scholen die we eerder bezocht hebben. We zijn eerst langs een boekenwinkel gegaan, waar we voor elke school rond de 200 Engelse boekjes hebben gekocht voor in de schoolbibliotheek. Hierna zijn we naar een soort speelgoedwinkel gegaan, waar we voor elke school nog meer spullen hebben gekocht. We hebben o.a. voetballen, basketballen, badminton en bordspellen voor de oudere kinderen gekocht en spelletjes met letters en getallen voor de kleintjes. Toen we deze aankopen hadden gedaan, zijn we meteen naar een van de scholen gegaan om het langs te brengen (zie foto's, fotoserie 4). Ze waren er natuurlijk heel blij mee, zelf kunnen ze het niet betalen. Alle kinderen waren ook heel enthousiast toen wij er waren, we waren daar echt de attractie van het jaar.

We hebben hier in Nepal ook al een hoop vrienden gemaakt. Zo halen we elke dag water bij een vrouwtje die ons elke keer gaat zoenen en knuffelen als ze ons ziet. Wij noemen haar De Dorpsgek omdat ze een beetje vreemd is. Toen we gisterochtend naar het weeshuis liepen stopte er opeens een auto naast ons. Het was de dorpsgek met haar broer. Ze vroegen waar we naartoe moesten en toen brachten ze ons naar het weeshuis. Zo schattig! Gisteravond hebben we de verjaardag van Rajesh gevierd. Dat was echt enig. Als er in Nepal iemand jarig is dan krijgt iedereen een paar bloemetjes in z'n handen en dan moet je een wens doen voor de jarige. Ook volgt er dan een soort gebed. Het was echt gezellig, m'n volgende verjaardag vier ik ook op z'n Nepalees.

Vanmorgen (donderdag 5 aug) zijn we nog een keer naar het kinderziekenhuis geweest. We hebben hier veel spulletjes uitgedeeld die we hebben meegenomen uit Nederland (zie foto's). Morgenvroeg vertrekken we met de bus naar het Royal National Chitwan Park om 3 dagen op Jungle Safari te gaan. Als we hiervan terugkomen dan hebben we nog maar een paar dagen. Dinsdag gaan we met de directie van het weeshuis uiteten en woensdag is onze goodbye party in het weeshuis. Vandaag over een week vertrekken we alweer terug naar Nederland, het gaat zo snel! Het baart me alleen wel zorgen dat we vrijdag de 13e moeten vliegen, want KLM heeft geen rij 13 in het vliegtuig omdat dat ongeluk zou brengen?!?!?
Maaaar ik denk nog maar even niet aan de terugreis, want ik vind het hier nog veel te leuk om weg te gaan. In ons gastgezin zit nu ook een Amerikaans stel, dus het is nog gezelliger!

Ik stop nu weer met mijn verhaal voor het geval de stroom uitvalt en mijn verhaal weg is!
Ik probeer na de jungle nog een verhaal te zetten en foto's van de medische kamer van het weeshuis (die is bijna klaar!) te plaatsen.

Liefs, Rianne