De laatste dag

Lieve mensen,

Onze laatste dag is nu al aangebroken. Niet te geloven hoe snel de tijd gaat. Ik vind het jammer dat ik wegga, want we hebben het zo leuk gehad! Maar ben ook wel weer blij om terug naar Nederland te gaan.

De Jungle Safari van afgelopen weekend was niet echt een groot succes. Alles zat eigenlijk tegen. We zouden olifanten baden in de rivier, maar een paar dagen voordat wij kwamen was daarmee een Nepalese toerist overleden, dus wij mochten niet meer. Jammer. Dat leek me juist het leukste samen met olifantrijden (wat gelukkig wel doorging!). De eerste nacht heb ik ook de werkelijke definitie van 'geen oog dicht doen' meegemaakt. Het was bloedheet in ons hok en doordat we geen stroom hadden, kon de ventilator ook niet aan. Ik had een kussen als een baksteen en ik was ook niet erg onder de indruk van alle hagedissen die over de muren liepen. De volgende dag zouden we per kano naar een junglebos gaan waar we een junglewalk zouden houden. We zijn hier alleen nooit aangekomen, want halverwege de kanotocht kwamen we in een onwijze regen- en onweersbui terecht. Het was doodeng want we zaten midden op open water op een grote rivier in hele erge bliksem. De bestuurders van de boot wilden ons er niet uitlaten omdat ze daar geen tijd voor hadden, maar uiteindelijk gaven ze toe en brachten ze ons naar de kant. Toen stonden we op een klein stukje land midden in de storm. We konden niet opgehaald worden omdat we al zo ver waren gevaren dat er geen auto's meer konden komen.  Toen de onweer over was moesten we teruglopen door een soort wildernis. We moesten door hele hoge grasvelden met allemaal prikkelstruiken. Omdat er nooit mensen komen, waren er geen wandelpaden en moesten we de takken steeds uit ons gezicht slaan. Ook liepen daar wilde dieren zoals neushoorns, dus de gids liep voorop met een hele grote stok in de aanslag. Maarja. We hebben het overleefd en het kan niet altijd meezitten. En we hebben toch nog een beetje een junglewalk gehad :D. De tweede nacht konden we gelukkig beter slapen, al werd ik middenin de nacht wakker omdat ik dacht dat er inbrekers in onze hut waren. Ik hoorde allemaal rare kraakgeluiden en ik besloot even polshoogte te gaan nemen bij Nidia. 'Nied, hoor je die geluiden ook?!'
"Ja dat ben ik. Ik zit vast in mijn klamboe". Ik ging helemaal stuk. Nidia ook. Dat was het grappigste van de hele Jungle.

Gisteravond zijn we met de directie van het weeshuis uiteten geweest. Dat was echt de leukste avond van heel Nepal. Het was echt zo grappig, die mannen zijn helemaal gestoord en wij lagen de hele avond in een deuk.
Vanmorgen zijn we voor het laatst naar ons weeshuis geweest. We hadden een soort goodbye-party. En ik kan met trots vertellen dat de Medische Kamer eindelijk helemaal af is! Hij is echt heel erg mooi geworden. Ik ga zo proberen de foto's erop te zetten. We zijn niet zo heel lang meer in het weeshuis gebleven, omdat er niet veel meer te doen was. Ik vond het wel jammer toen we daar wegmoesten, want alle kindjes zijn zo lief!

Morgenmiddag vliegen we naar India, waar we 8 uur in Delhi moeten wachten, waarnaar we 's nachts doorvliegen naar Amsterdam. Vrijdagochtend vroeg hopen we hier veilig aan te komen. Ik baal als een stekker dat we weg moeten, maar aan alles komt een eind. Ik sluit nu af en ik probeer voor de laatste keer een fotoserie te plaatsen. Ik weet niet of het gaat lukken omdat de stroom net al twee keer is uitgevallen en ik het hele verhaal dus steeds opnieuw moest typen. Maar jullie zien vanzelf wel of ze erop staan of niet! Tot in Nederland allemaal!

Dikke kus, Rani

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *